'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ '' . Μιχάλη Γ. Καριάμη

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

ΑΠΟΦΑΣΗ Δ.Σ. ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗ / ΗΡΩΑ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟ












Από     :  καπετάν Δημήτρη  Μελαχροινούδη

Προς   : πατέρα  Γεώργιο Κωνσταντίνου                        : καπετάν Μιχάλη Γ. Καριάμη

Σήμερα 27η Νοεμβρίου 2013 , στις 5:37 μ.μ.





                           Ο Πρωτεργάτης της ιδέας καπετάν Δημήτρης Μελαχροινούδης


Σας κοινοποιώ σχετική απόφαση που μόλις σήμερα πήρα από το γραφείο του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Χίου, κοινοποίηση που δικαιούστε, σαν ελάχιστη αναγνώριση έναντι  αυτών που έχετε προσφέρει και σας παρακαλώ για την ευρεία κοινοποίησή της, μια και τα ΜΜΕ ασχολούνται κυρίως με πιο........ ουσιώδη. Τώρα αρχίζει το δύσκολο μέρος για σας (παρακολούθηση υλοποίησης) γιατί εγω πια νομίζω ότι "τον δρόμον τετέλεκα’’





       ο Πάντα ακούραστος Παπά Γιώργης Κωνσταντίνου στην                                   Πανχιακή Εκδήλωση για τον οραματιστή - ήρωα Κ. Περρίκο                              Στα δεξιά του ο στυλοβάτης και αρωγός κ. Σταμ. Κάρμαντζης   



                *          *          *          *


Κώστας Περρίκος Απόφαση 530/της 2013 [7ης Νοεμ. 2013]

Το Δημοτικό Συμβούλιο αφού έλαβε υπόψη του τις εισηγήσεις, τις προτάσεις που κατατέθηκαν [..]



Αποφάσισε ομόφωνα


* Να εκδοθεί βιβλίο από το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δ. Χίου, με τη συνδρομή του Αντισμήναρχου κ. Βατάκη, που θα προβάλλει τη φυσιογνωμία και τη δράση του Κώστα Περρίκου και θα μοιράζεται στους μαθητές των σχολείων.
* Να γίνει πρόταση στη Στρατιωτική Διοίκηση για την ονομασία του στρατιωτικού αεροδρομίου.
* Κάθε χρόνο την ημερομηνία θανάτου του, (4 Φεβρουαρίου), να διοργανώνεται ημέρα μνήμης από το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δ. Χίου.
* Το Νομικό Πρόσωπο Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Παιδείας να εξετάσει τη διοργάνωση ενός ημιμαραθώνιου στη μνήμη του.
* Να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο για την ανακήρυξη του Κώστα Περρίκου ως εθνικού ήρωα.

Η παρούσα απόφαση να διαβιβαστεί στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δ. Χίου, στο Ν.Π.Δ.Δ. Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Παιδείας, στην Αντιδήμαρχο Ιωνίας κ. Θλιβίτου, στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βετεράνων Αεροπόρων, (οδός Ακριτών 3, Καλογρέζα, Αθήνα Τ.Κ. 142 34), στον κ. Δημήτριο Μελαχροινούδη, (Καλλιμασιά, Χίος), στην 96 ΑΔΤΕ Χίου, (οδός Κονδύλη-Στρατόπεδο Γκιάλα, Χίος)



                          ο οραματιστής της Πανχιακής εκδήλωσης του 2010                         καπετάν Μιχάλης Γ. Καριάμης




Η απόφαση αυτή πήρε α/α 530/2013
Ο Πρόεδρος                       Τα μέλη
Υπογραφή                     υπογραφές
Ακριβές απόσπασμα

Χίος 26/11/2013

Η επί των πρακτικών
Κούτσουρα Νίκη


Υγ 1 . Σχετικά με την έκδοση βιβλίου το οποίο θα παρουσιάζει την φυσιογνωμία και τη δράση του ήρωα Κώστα Δ. Περρίκου, με σκοπό να μοιρασθεί στη μαθητιώσα νεολαία της Χίου, θα θέλαμε για μια ακόμα φορά να σας γνωρίσουμε ότι επιθυμία της άτυπης ομάδας "ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟΣ" ήταν η προβολή του ως ''Οραματιστή'' πέραν αυτής του Αντιστασιακού ήρωα. Σε αυτή την άγνωστη πλευρά, του ήρωα, ήταν εστιασμένη στην Μεγάλη Πανχιακή Εκδήλωση του 2010 , στην οποία έδωσαν σύσσωμη την παρουσία τους οι πανταχού της υφηλίου Χιώτες , προεξαρχόντων Πνευματικών - Πολιτιστικών - Πολιτικών  ταγών και κοινωνικών φορέων του Μυροβόλου νησιού μας και της Μεγάλης Χιακής Παροικίας της Αττικής.   Ας ληφθεί σοβαρά υπόψη του συγγραφέως αυτή η σημαντική παράγραφος των ανθρώπων που έκαμαν σκοπό ζωής την προβολή και ανάδειξη του Πανέλληνα ήρωα /οραματιστή 

Για την άτυπη ομάδα : Δ. Μελαχροινούδης & Μ. Καριάμης

                            *     *     *
Yγ. 2  -  Σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του Δήμου Χίου, η πρώην Λεωφόρος Ενώσεως θα μετονομασθεί σε Λεωφόρο Αεροπόρου Περρίκου 



                                      Η Άτυπη ομάδα '' ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΠΕΡΡΙΚΟΣ '' 
                           Στυλ. Μιχαλάκης - Αιμ. Ευαγγελινός - Δημ. Μελαχροινούδης  
                                              - Γεωργ. Μπαχάς - Μιχ. Καριάμης







Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

ΝΕΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΟΝ «ΝΑΥ. ΣΥ. ΚΟ»







  
Ο Ναυτικός Σύλλογος Κορυδαλλού,  συμπλήρωσε μια δωδεκαετία ευδόκιμης παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα του Δήμου μας και όχι μόνον. Σαν «Μοναδικός» σύλλογος  σε αυτή την κατηγορία, κάνει δεκτά μέλη , συναδέλφους εν ενεργεία και απόμαχους των θαλασσών από κάθε Δήμο της Αττικής και κάθε Νομό της Ελλάδας μας.. Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε (16/17 – 11-2013) στα γραφεία μας (ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΟΥ 25 , Γ΄ Όροφος) έλαβαν χώρα, σύμφωνα με το καταστατικό, αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Εξελεγκτικής Επιτροπής.  Μετά την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων, εξελέγησαν κατά σειράν προτιμήσεως  οι κάτωθι  :



Καριάμης               Μιχαήλ
Μαυράκης              Γεώργιος
Κουιμάνης              Ανδρέας
Ασημακόπουλος     Θεόδωρος
Τσολακίδης             Γεώργιος
Κούνουπας              Παναγιώτης
Καραπιπέρης          Δημήτριος
Βαλαντάσης            Νικόλαος
Καλιγώσης              Βασίλειος
   *      *      *
Αναπληρωματικά Μέλη

Ράμπιας                 Νικόλαος
Τζώρτζος              Παναγιώτης
   
           *     *     *

Για την Εξελεγκτική Επιτροπή Εκλέχθηκαν κατά σειρά προτιμήσεως οι :

Λάσκαρης             Παναγιώτης
Κεφάλας               Δημήτριος
Μανούσος             Κων/νος

           *      *      *

Σήμερα Τετάρτη 20 – Νοεμβρίου, 2013, κατόπιν προσκλήσεως του πρωτεύσαντος της ψηφοφορίας καπετάν Μιχάλη Καριάμη, οι εκλεγέντες, συνεδρίασαν και κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας, εξέλεγξαν το νέο Διοικητικό Συμβούλιο η σύνθεση του οποίου διαμορφώθηκε ως κάτωθι  :

ΠΡΟΕΔΡΟΣ                      Καριάμης     Μιχάλης    
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ            Κούνουπας  Παναγιώτης  
ΓΕΝ.   ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ   Μαυράκης Γεώργιος 
ΤΑΜΙΑΣ                            Κουιμάνης   Ανδρέας

                                    *     *     *

Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος, ευχαρίστησε   την επερχομένη διοίκηση και ειδικά τον τέως πρόεδρο δια το σημαντικότατο έργο που προσέφερα και για το ότι κατάφεραν και κράτησαν τον Ναυτικό Σύλλογο Κορυδαλλού σε ζηλευτή θέση. Ζήτησε καλή και δημιουργική συνεργασία σε όλα τα νεοεκλεγέντα μέλη του διοικητικού. Υπενθύμισε ότι το διοικητικό έχει υποχρεώσεις και μόνο υποχρεώσεις απέναντι των μελών και της κοινωνίας. Όλοι δε πρέπει να αισθάνονται ως ίσοι μεταξύ ίσων . Συνάδελφοι μεταξύ συναδέλφων και φίλοι μεταξύ φίλων .

Καλή συνέχεια . Υγεία – Χαρά και Ευτυχία σε όλα τα μέλη μας και τους συνάδελφους ναυτικούς και τις οικογένειες τους σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας. 

Μιχάλης  Γ. Καριάμης

Πρόεδρος «ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»






Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΚΧΑΡΟ Ο «ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»







Σύμφωνα με τον μεγάλο  μας νομοθέτη Σόλωνα  «Γηράσκω δ’  αιεί πολλά διδασκόμενος ».  Κάνοντας πράξη τα λόγια του γνωμικού, ο  «Ναυτικός Σύλλογος Κορυδαλλού», αρκετά από τα μέλη του, ο γράφων και όχι μόνο, μάθαμε ότι η 14η Νοεμβρίου , είναι χαρακτηρισμένη σαν : «Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη».  Ο απερχόμενος πρόεδρος , καπετάν Γιώργης Μαυράκης και σύσσωμο το Δ.Σ του  συλλόγου μας υλοποιώντας πρόταση του κ. Δημητρίου Κεφάλα του «Σκακιστικού Ομίλου Κορυδαλλού», διοργάνωσε στα γραφεία μας (ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΟΥ 25,  Γ ΄ όροφος), ημερίδα με θέμα «ΔΙΑΤΡΟΦΗ & ΔΙΑΒΗΤΗΣ». Σε αγαστή συνεργασία με τον ευεργέτη μας Δήμο Κορυδαλλού και την  Μ.Κ.Ο. CIVIS plus.



Τα πάντα φιλόξενα γραφεία μας, είχαν προετοιμασθεί ώστε να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες μιας τέτοιας  εκδήλωσης.  Εισηγητής του θέματος, η κ. Αλεξάνδρα  Σ. Λιτσαρδοπούλου, μια θαυμάσια επιστήμων, κλινική Διατροφολόγος- Διαιτολόγος μαζί με το επιτελείο της. Την εκδήλωση τιμούσαν με την παρουσία τους από πλευράς Δήμου ο κ. Γρηγ. Γουρδομιχάλης (περιβάλλοντος). Γρηγ. Δρακόπουλος , της Μ.Κ.Ο CIVIS Plus. Μελέτης Γεράσιμος, παλαίμαχος ναυτεργάτης συνδικαλιστής ο κ. Δημήτριος Κεφάλας, του "Σκακιστικού Ομίλου Κορυδαλλού " και φυσικά όλα τα μέλη και φίλοι του συλλόγου που από πολύ νωρίς κατέκλυσαν την αίθουσα .  Το θέμα, της ημερίδας, άκρως επίκαιρο για ανθρώπους της ηλικίας μας. Η συζήτηση έγινε μέσα σε κλίμα μεγάλου ενδιαφέροντος και γενικής εφορίας. Η απορίες διαδέχονταν η μία την άλλη. Οι ενστάσεις, κόντρα στις υποδείξεις και τις συμβουλές της χαμογελαστής εισηγήτριας πολλές φορές χάρισαν γέλιο και έκαμαν την ατμόσφαιρα πολύ φιλική και οικεία, στο σύνολο των συμμετασχόντων. Με το αναρτημένο πανό της CIVIS να δίνει το μήνυμα «ΆΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ το έχει ΑΝΑΓΚΗ», μάθαμε πολλά και χρήσιμα .  Λύθηκαν ακόμα περισσότερες απορίες μας. Κρατώ σαν συμβουλή για εμένα και εσάς, αυτό που ειπώθηκε από την εισηγήτρια : «Μάθε να τρως, το πρωί σαν Βασιλιάς.  Σαν Άρχοντας το μεσημέρι. Μα το βράδυ σαν ζητιάνος». Επίσης την ευεργετική χρήση της κανέλλας στα φρούτα τα γλυκά και τα φαγητά. Παρά του ότι η εκδήλωση είχε διάρκεια πάνω των δυόμιση ωρών, ήταν τόσο το ενδιαφέρον και η ποιότητα του γενικού κλίματος της συζήτησης, ώστε κατά γενική απαίτηση να επαναληφθεί το συντομότερο.Η εκδήλωση έκλεισε με ένα θερμό χαιρετισμό εκ μέρους του κ. Δρακόπουλου.    

       ο καπετάν Γιώργης του "ΝΑΥ.ΣΥ,ΚΟ"  
                                    και ο           
            κ. Δρακόπουλος της Μ.Κ.Ο CIVIS plus

Η εξαίρετη ημερίδα, ήταν το κύκνειο άσμα δύο συνεχόμενων επιτυχημένων προεδριών του καπετάν Γιώργη Μαυράκη,  στο τιμόνι του «ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ».  Ο σύλλογος μας, αισίως έκλεισε μια δωδεκαετία δράσης στα πολιτιστικά δρώμενα του Κορυδαλλού μα και στους δίκαιους επαγγελματικούς αγώνες του  χώρου μας. Ας σημειωθεί ότι  δε έχει κανέναν συνδικαλιστικό ρόλο. Συμπαρίσταται όμως και είναι πάντα σε αγαστή συνεργασία με την «ΠΕΣΠΕΝ» και τα υπόλοιπα κλαδικά σωματεία τα οποία συγκροτούν την «ΠΝΟ».                  Δεν απουσιάσαμε από καμιά κινητοποίηση ούτε από τους καταπέλτες. Στηρίξαμε  πάντοτε με την παρουσία μας, τους εν ενεργεία συναδέλφους μας. Μέλη μας, είναι παλαίμαχοι ή εν ενεργεία συνδικαλιστές.Η πάντα φιλόξενη αγκαλιά μας, χωρά και περιμένει κάθε εν ενεργεία ή συνταξιούχο ναυτικό από κάθε γωνιά της Αττικής.                                         Προς γνώση του καθ’  ενός ενδιαφερομένου την 16η και την 17η Νοεμβρίου, λαμβάνει χώρα ψηφοφορία για την εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου.

Εκτίθενται ως υποψήφιοι οι κάτωθι συνάδελφοι και μεταξύ μας φίλοι.  

Ασημακόπουλος Θεόδωρος – Βαλαντάσης Νικόλαος – Καλιγώσης Βασίλειος – Καραπιπέρης Δημήτριος – Καριάμης Μιχαήλ – Κουιμάνης Ανδρέας – Κούνουπας Παναγιώτης – Μαυράκης Γεώργιος – Ράμπιας Νικόλαος – Τζώρτζος Παναγιώτης – Τσολακίδης Γεώργιος.

Για την εξελεγκτική επιτροπή : 
Κεφάλας Δημήτριος . Λάσκαρης Παναγιώτης. Μανούσος Κωνσταντίνος. 

Υποχρέωση και χαρά μας να πούμε ένα «Μεγάλο Ευχαριστώ» στον  πρόεδρο και σύσσωμο το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο για όσα έπραξε κατά τη γόνιμη περίοδο που κράτησαν στα στιβαρά τους χέρια, την τύχη του συλλόγου μας.    

Μιχάλης Γ. Καριάμης
Συνταξ. Πλοίαρχος Ε.Ν.


Yγ. : Άξιο παρατήρησης το ότι με την ΜΚΟ CIVIS plus, και την κ. Αγραπηδά Παναγιώτα, σαν εθελόντριες συμμετείχαν οι κυρίες Marta Jianiko - Ισπανίδα και Iris Capillia - Ισπανίδα 







Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

ΚΡΑΥΓΗ ......... ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ






ΣΤΑ  ΕΙΚΟΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ  ......
                (3 Νοεμβρίου)





Αφέθηκα στην αγκαλιά της θάλασσας το καλοκαίρι του 1961. Από τότες, καθημερινά, άκουγα, απίστευτες ιστορίες για κυκλώνες και φουρτούνες. Οι αφηγήσεις ξεπερνούσαν τα όρια λογικής και της φαντασίας.  Και δεν ήταν μόνο αυτό. Είχες και το δούλεμα των γερό- θαλασσόλυκων να σε πειράζουν θυμίζοντας σου πως,  αν δε περάσεις μια ντουζίνα κυκλώνες ναυτικός  ε νογάσαι ! 
Πέρναγε ο καιρός, στους ωκεανούς και τις θάλασσες  του κόσμου, μα τίποτα το παράδοξο.  Μπάρκα, μακροχρόνια. Βαπόρια παλιά με ταχύτητες που δεν ξεπέρναγαν τα οκτώ με εννιά μίλια  την ώρα , και αυτά με γαλήνια θάλασσα και  πρύμο τον καιρό. 



Ζωγραφιά μου , φτιαγμένη με ... οδοντογλυφίδα ... !!!

Τα ταξίδια τις πιο πολλές φορές ξεπέρναγαν τον μήνα , καμιά φορά και τους δυο. Μετά, τρεις , τέσσερις και πέντε μήνες ράδα . Άντε τώρα να είσαι κατακαλόκαιρο, άροδο στον περσικό. Η λαμαρίνα να καίει, και τριανταπέντε ψυχές να βλέπουν τις στεριές, μέσα από την τρύπα του μακαρονιού, μια και με τα κιάλια ήταν αόρατες . Χαμογελώ πικρά στη σκέψη κάποιου αδαή αναγνώστη, για το αν είχαμε αιρκοντίσιον στο καράβι. Η αρχή της αρμυρής πορείας μου, είχε πολλά κοινά με τον Οδυσσέα.                            


                               1961 - Το πρώτο  μπάρκο της  καριέρας  μου  
                               το εικονιζόμενο  π/κ ''Γεώργιος  Κονιώρδος'' 
                                                               

Για να μη χάσω την παράδοση της ράτσας, ξεκίνησα σε Λαγκαδούσικα  καΐκια.  Έκαμα σε δυο – τρία από δαύτα. Συνέχισα στο πρώτο σιδερένιο σκαφίδι που ήρθε στην Ελλάδα  το «Όστρακο». Θαρρώ πως ήταν σκαρωμένο το 1906 .  Άνοιξα παρτίδες με τους ωκεανούς, με τα γνωστά Λίμπερτυς το 1964. Ναυτολογήθηκα, σε πλοίο, ηλικιακά  4 - 5 χρόνια, πιο μεγάλο από εμένα. 



                                       Το Θρυλικό μότορσιπ '' ΟΣΤΡΑΚΟ '' 
                           Το πρώτο Ελληνικό σιδερένιο σκαρί του Αιγαίου

Ένα σκουριασμένο, κινούμενο φέρετρο, όλο τρύπες και ρήγματα. Που μυαλό και φόβος για τον κίνδυνο. Το μόνο καλό που είχαν τότε οι καιροί, ήταν η μακροχρόνια παραμονή στα λιμάνια. Αργούσες να πατήσεις στεριά,  αλλά άμα πατούσες, ξεχνούσες να φύγεις.  Κάτω από τέτοιες συνθήκες, είχαν περάσει είκοσι επτά μήνες στη θάλασσα χωρίς τίποτα σημαντικό. Είχαμε φορτώσει μινεράλι από κάποιο λιμάνι της ανατολικής Αυστράλιας. Προορισμός μας η Yokohama. 
Είχαμε περάσει τις Φιλιππίνες, όταν από το μηχανοστάσιο ενημέρωσαν ότι ή στάθμη νερού της σεντίνας του Νο 5 αμπαριού, αυξάνονταν με ανεπίτρεπτο ρυθμό. Κατεβήκαμε  στο αμπάρι. Πράγματι σε δυο νομείς, υπήρχαν  ρήγματα στην εξωτερική λαμαρίνα του πλοίου. 
Χωρίς χρονοτριβή, αρχίσαμε τη γνώριμη εργασία μας. Καλουπώσαμε .... Κάναμε χαρμάνι με ταχείας πήξεως τσιμέντο και μίγμα από το φορτίο, μετά από κάμποσες ώρες όλα ήταν έτοιμα. 

                                     Πλοίο τύπου Λίμπερτυ (Ζωγραφιά μου)

Σαν ανέβηκα στη γέφυρα για βάρδια, αδίπλωτος ανθυποπλοίαρχος τότε, είδα τον καπετάνιο και τον ασυρματιστή σκυμμένους πάνω στο χάρτη. Ήταν στενοχωρημένοι και σκεπτικοί. Ο μαρκόνης,  μου ψιθύρισε στο αυτί, ότι ο καπετάν Παναής, δεν ήθελε να αλλάξει πορεία και πήγαινε ντουγρού να σπάσει τα μούτρα του πάνω στον καιρό. 
Μάταια προσπαθούσαν Γραμματικός και Πρώτος Μηχανικός να του αλλάξουν γνώμη. Ανένδοτος ο καπετάνιος . Επέμενε ότι παρά τις προβλέψεις, ο καιρός θα στρίψει και θα κάνει τόπο να περάσουμε ακούνητοι. Αυτή ήταν η απάντηση του. Και να σκεφθεί κανείς ότι μέσα στο πλοίο ήταν η σύζυγος του , ο πεθερός του, ο πρώτος του εξάδελφος και πάμπολλοι χωριανοί του. Εγώ με τον Πατέρα μου. Μάγειρας, παραμάγειρας αδέρφια.  Το ίδιο και ο άλλος ανθυποπλοίαρχος, με το καμαρωτάκι. Ο λοστρόμος με ένα ναύτη. Γαμπρός και κουνιάδος Καμαρότος και καμαροτάκι.   Όλο το πλήρωμα μηχανής από το ίδιο χωριό. Φαντάζεστε την τραγωδία που θα κτυπούσε τα δύστυχα σπίτια μας!




                                 Πλήρωμα καταστρώματος s/s '' SAN LORENZO'' 1964 
                                  Το πρώτο πλοίο της αρμυρής πορείας μου 

Η άπνοια που επικρατούσε, δεν προϊδέαζε του τι θα συνέβαινε σε λίγο. Κάποια στιγμή, άρχισε να συννεφιάζει. Ένα απαλό αγεράκι, άρχισε να πνέει δειλά. Παρέδωσα βάρδια μα δεν έφυγα από τη τιμονιέρα. Σιγά - σιγά ο αγέρας  δυνάμωνε και το γέρικο σκαρί  άρχισε να υποφέρει. 
Στον ορίζοντα, υπήρχε ένα άνοιγμα στον ουρανό... η πύλη της κολάσεως . Κατακόκκινο σαν αίμα. Έλαμπε, λες και το φώτιζαν χιλιάδες προβολείς. 
Αρχίσαμε να σφαλίζουμε πόρτες και φιλιστρίνια. Πήγαμε στις καμπίνες μας να προστατέψουμε τα λιγοστά υπάρχοντα μας και ξανά – ανεβήκαμε στη γέφυρα όλοι, εκτός από τη βάρδια της μηχανής.


Γιώργης Τσαντάνης - Βασίλης Μπουλής - Γιαννης Φραγκάκης - Μιχάλης Καριάμης

Από φόβο μη σηκώσει κανένα μουσαμά των αμπαριών, ανάψαμε  όλους τους προβολείς που φώτιζαν το κατάστρωμα. Η θάλασσα χόντραινε. Ο αγέρας ούρλιαζε.  
Εμείς όλοι, ζωσμένοι με τα σωσίβια, άφωνοι, γαντζωμένοι στα ρέλια, στοιβαγμένοι δεξιά - αριστερά στις βαρδιόλες ή μέσα στη γέφυρα. Άκουγε  ο ένας τους κτύπους της καρδιάς του άλλου ή ψιθυρισμό προσευχών από ασπρομάλληδες της αρμυρής βιοπάλης. 


Pablo Santos - Μιχάλης Καριάμης - Γιώργης Καριάμης - Γιώργος Τσουκαλάς

Περνούσαν οι ώρες μαρτυρικά. Η παλινδρομική μηχανή,  με κόπο ανεβοκατέβαζε τα ποδάρια της. Οι ατμοί του μηχανοστασίου έβγαιναν από τα σπιράγια  λες και είχε πιάσει πυρκαγιά. 
Κάποια στιγμή, ο μαρκόνης, είπε στον καπετάνιο πως η Αθήνα μας είχε στη λίστα.....Κανείς όμως δεν έδωσε σημασία. Άρχιζε να χαράζει η μέρα μα εμείς όλοι εκεί, με μια σκέψη στο μυαλό και κοινή αγωνία . 


Μια ακόμα ζωγραφιά μου

Ξάφνου ένα τεράστιο  κύμα, σκέπασε όλη την αριστερή   πλευρά  του   καρυδότσουφλου   μας .
Ο Γδούπος, συνοδεύτηκε από θόρυβο σπασμένων σιδερικών. Στρέψαμε με απόγνωση τις κεφαλές και είδαμε την μια από τις δυο σωσίβιες βάρκες τσακισμένη να χάνετε παρασυρμένη από τα κύματα. Το επόμενο τεράστιο κύμα, ξήλωσε όλους τους ανεμοδόχους .      

Ένα ακόμα έργο μου 

Ξημέρωσε  και έντρομοι βλέπαμε  το απίστευτο ύψος των κυμάτων.  Ακόμα ένας θεόρατος όγκος ξήλωσε τον γκάγκουε του ακομοδεσίου. 
Σαν έφυγε το νερό πάνω από το πλοίο, είδαμε το Νούμερο τέσσερα αμπάρι να χάσκει μισάνοιχτο. Οι ελπίδες μας πια λιγόστευαν.  
Κάθε κύμα που κτυπούσε αποσπούσε και ένα τμήμα της κουπαστής και των παραπέτων. Έντρομος, έβλεπα το πρόσωπο του καιρικού Αρμαγεδδώνα .                                                   


Μιχάλης Καριάμης - Βασίλης  ? - Μιχάλης Σακελαρίδης


Θεέ και κύριε....! Η λογική σταματούσε, αδύναμη να παραδεχτεί την εικόνα που έβλεπαν τα μάτια.  Μετά από τόσα χρόνια, στο τέρμα της ζήσης μου, σας περιγράφω τη φρίκη. 
Σήκωνα την κεφαλή και έβλεπα τις κορυφές των κυμάτων να ξεπερνούν κατά πολύ τα άλμπουρα.  Σαν άρχιζε το γέρικο σκαρί να ανεβαίνει, αναρωτιόμουν... Άραγε αυτή τη φορά θα φτάσει εκεί που τελειώνει η μανιασμένη θάλασσα και αρχίζει ο Θεός ; 
Από εκεί πάνω, με δέος έβλεπα το απίστευτο βάθος,  μεταξύ των δυο κυμάτων αναρωτιόμουν, άραγε  θα φτάσουμε εκεί κάτω για θα τουμπάρουμε ; 
Κάθε τόσο τα S.O.S που παίρναμε θύμιζαν πως δεν είμαστε μόνοι στην κοσμοχαλασιά. 
Ένας - ένας  οι συνάδελφοι άρχισαν να κουράζονται και να ξαπλώνουν στο πάτωμα. Είχαν σβήσει πριν έρθει ο χάρος να ζητήσει τη τυραννισμένη τους ψυχή . 
Μονολογούσαν πικραμένοι, «Μαζί με το ρημάδι θα πάμε  στον πάτο». Καμιά ελπίδα σωτηρίας από τη μοναδική σωσίβια βάρκα. Ούτε στην ανύπαρκτη ελπίδα δεν πιστεύαμε πια. 
Κάποια στιγμή , στις ώρες της απελπισίας, ο Μαρκόνης με φώναξε στο radio room. Τρεκλίζοντας, ζύγωσα απορημένος, τι να με θε άραγε; Πρόσεξα το πρόωρα γερασμένο πρόσωπο του και ας ήταν ένα εικοσιεπτάχρονο παιδί.       Τα μάτια του κατακόκκινα, κλαμένα. Σαν έφτασα σιμά του, άπλωσε δειλά το χέρι και μου έδωσε  ένα φάκελο. «Να ζήσεις μου είπε» και έβαλε τα κλάματα !
Απορημένος, άνοιξα το διπλωμένο χαρτί τηλεγραφήματος.    !  
Ζήτησε συγνώμη που ήταν γραμμένο στο χέρι , «Να τα εκατοστίσεις  Παιδί μου - Η Μητέρα σου»  ... Έφερα το χαρτί στο πρόσωπο μου. 




Το μούσκεψαν. Το μάτωσαν . 
Το έκαψαν τα καυτά  δάκρυα μου. 
«Μάνα μου»  φώναξα  κλαίγοντας δεν θα με ξαναδείς !  
Γύρισαν όλοι απορημένοι και με κοίταγαν «Κουράγιο, μη λυγίζεις έχει ο Θεός». «Είχε χθες τα γενέθλια του»  .... Άκουσα τον μαρκόνη να τους λέει ... «Βρε τη δόλια του τη μάνα, τον έχει ένα και μονάκριβο». «Είναι μοναχογιός και μοναχοπαίδι» «Πουτάνα θάλασσα.....!» 
Σύρθηκα στο Chartroom. Μέσα στη γενική αναστάτωση,  πείρα ένα μολύβι και άρχισα να γράφω τα τελευταία μου λόγια , σε μια σελίδα των Notice to Mariners ......



ΠΡΙΝ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

Συννέφιασε και άρχισε ο χαλασμός 
έφτασε η αρχή του τέλους
είναι φρικτό να είσαι νέος όλο ζωή, 
και να ξέρεις σίγουρα 
πως σε λίγο θα πεθάνεις.   

Σταλιά – σταλιά, κυλά το δάκρυ, 
καυτό στα φλογισμένα μάγουλα. 
Αργά – αργά κυλά και σμίγει  
με τον ιδρώτα και την αρμύρα.        
                          
Και εσύ κλαις βουβά. Πικρά.....!    
Όχι από φόβο της ζωής που φεύγει
μα για το άδικο .................          
  
Να έκλεισες μόλις χθες,
τα εικοσιένα σου χρόνια  
και σήμερα, στην κοσμοχαλασιά 
να περιμένεις το θάνατο... !    

Κάθεσαι στη βαρδιόλα μοναχός 
και σκέπτεσαι πως το κύμα
που μπρος σου ορθώνεται  φοβερό  
θα γίνει μνήμα σου, χωρίς σταυρό.

Ακούς τον αγέρα να ουρλιάζει 
γνωρίζοντας πως είναι ο χάρος 
που κοντά του σε καλεί ....
που κοντά του σε κράζει  ... !!!!!



4 Νοεμβρίου 1967
(TYPHOON  IMMA – South  China      Sea)    
    

Ακριβώς, μετά από πενήντα χρόνια .....Η Θάλασσα που Λάτρεψα και Αγάπησα , με ξέβραζε σακάτη στη στεριά, χτυπημένο από την επάρατο νόσο.
Και όμως ακόμα ζω  και σας μιλώ ! 
Νοσταλγώ. Αγαπώ. Αναπολώ και Αποζητώ τις θάλασσες τα πέλαγα τους ωκεανούς και τα καράβια !  
Ήταν και παραμένουν, μετά από την οικογένεια μου, οι μεγάλες και αξέχαστες αγάπες.
Η ζωή μου όλη ... !


                                                                                                             
                     
                                              Φωτο αυτής της εποχής                                                                                                                                                                                                      


Στη μνήμη των αξέχαστων συναδέλφων του κύματος και στους ελάχιστους από αυτούς που ζουν ακόμα για να νοιώσουν τον σημερινό εξευτελισμό, την απαξίωση και την απαράδεκτη τραγική μας κατάντια  από τα ανίκανα και ανάλγητα γκουβέρνα που σκύλευαν και ασχημονούν καθημερινά, πάνω  στους κόπους μιας ολόκληρης ζωής. Αλήθεια αν πω ''Ντροπή'' τους, θα το νιώσουν ; Ειλικρινά, δεν το πιστεύω, μια και οι πιότεροι από αυτούς είναι παιδιά των μπαμπάδων τους. Επαγγελματίες της πολιτικής. Δεν ίδρωσαν ποτέ και δεν έχουν δουλέψει, ούτε μια ώρα στη ζωή τους ... ! 


Μιχάλης Γ. Καριάμης
Πλοίαρχος Ε. Ν.